Kumbaya red-heart Kumbaya Love is more than a dream Kumbaya Love is not a fantasy Kumbaya Love is endless real Kumbaya Love needs no religion Kumbaya No walls, no names, no chains Kumbaya Hearts love and need no fame Kumbaya Hands open, no one claims Kumbaya Breath to breath, we feel the same Kumbaya Love is all You need Kumbaya The river of hearts is growing, carrying endless lights from the rivers to the sea Stan Rams Amsterdam 22 09 2025 #poezie #poem #unity #love #kumbaya

beste vrienden en vriendinnen, De muzen schenken uit een eindeloze bron een schat aan creaties, zowaar het leven een geschenk is, een wonderbaarlijk mysterie vol verrassingen, een mooie maar ook zware uitdaging voor elkeen op de weg naar de nieuwe dag van morgen, waarbij elkaar inspireren, bijstaan en bijdragen aan een betere wereld van vrede, liefde en voorspoed, de beste zingeving is, die er maar kan zijn. Een wereld zonder muzen zou niet kunnen bestaan. Ze vermeerderen vreugde en geluk en helpen bij het verwerken van pijn verdriet en eenzaamheid. Zij bewegen de mens tot meer dan hoop en geloof, en het scheppen van, voor elk mens unieke creaties. Het is van onschatbare waarde dat de mens zich in vrijheid kan ontwikkelen en uiten, zoals in de kunsten, omdat de wereld daardoor mooier word zoals door liefdevolle inspiratie en meditatie. Laten wij de vrije expressie, als een schat koesteren en de wonderbaarlijke creaties van de Muzen met de wereld blijven delen. Verenigd U en gaat allen tezamen opkomen/demonstreren voor de vrijheid, want de regerende elites zijn bezig uw goede rechten en vrijheid af te pakken! Ik wens U allen veel red-heart liefde, succes en een goede gezondheid toe. Stan Rams Amstedam 21 -02 - 2026 Stan Rams Poezie: https://www.stanrams.com/stan-rams-gedichten/ Audio gemaakt met: https://www.mureka.ai/?utm_source=rewardful&via=0492a6 #Mureka: Best #AI Mureka The best Free Music Generator to Create Unique Speaches Melodies etc

Fibonacci- satire: Het is een waarheid als een koe dat er nog nooit een mens naar de maan toe is gelopen het is een waarheid als een koe dat er nog nooit een koe op de maan heeft rond gevlogen, wees dus oprecht, want het enige dat telt is liefde en eerlijkheid, dus geef de moed niet op, alles is nog mogelijk, De wereld bestond miljoenen jaren geleden ook al toen jij er nog niet was, en de klimaatopwarming profeten trekken altijd gekke bekken en liegen om burgers geld af te persen en ze beweren ijskoud dat zij het klimaat gaan redden Vier dus het leven en hang je onderbroek in de hoogste mast, want de oorsprong van het leven is een mysterie, en het is een feit dat varkens niet naar antwoorden zoeken maar in de modder wroeten naar iets om op te eten, en als het flink stormt vliegen de petten en de duurste hoeden, het heeft dan ook ook geen zin om een linkse zuurpruim, met een stralende lach te begroeten Leef lekker door door liefde, geef neem en deel laat die corrupte politici en media met hun luie reten maar in hun gare creperen Wat makt het uit? 0 – nog niks aan de hand 1 – een worm kruipt op 1 – nog een worm kruipt erbij (niet alleen!) 2 – twee wormen discussiëren over wie de aarde schiep 3 – drie wormen lachen zich rot om de hele kosmos als grap 5 – vijf wormen proberen de koran en de bijbel uit te leggen aan een schaap een ezel en een mol 8 – acht wormen bouwen een 3D-matrix van modder en memes 13 – dertien wormen brengen geluk door middel van een liefde spiraal 21 – eenentwintig wormen hangen hun vuile onderbroek in een mast op de maan, en zo slingert het door, steeds groter, steeds gekker, mooier voller : en de poezie worm gaat lekker door met rijmen en dichten. 55 – aardwormen lachen zich stuk om de ezel die alleen maar “iaaa” roept tegen de brallende klimaatprofeten 89 – negenentachtig wormen bedenken nieuwe woorden zoals: “liefmaan”, “linkse zuurspiraal”, “onderbroekkosmos”, “erectieworm” ” klimaatorgasme” etc 610 – zeshonderdtien wormen vieren met de rest het intergalactisch wormenfeest, , varkens wroeten zorgeloos lekker door, koeien glunderen naar de maan (maar ze lopen er nooit naartoe, dat is een waarheid als een koe), en de erectieworm zegt: “Ik ben in topvorm maar ben nog lang niet klaar.” Satire slingert als een slungerige piemel: links cynisme, rechts hoop, en in het midden de penetratie waar alles hopelijk eindeloos mooier word dan in de keiharde realiteit.. Met jou is het een eindeloze lus – elke draai voegt een laag liefde toe, net als die getallenreeks die nooit eindigt maar altijd perfect klopt. Niks word opgeslokt alles word groter niks krimpt er, ja, precies – erecties komen en gaan maar niks wordt opgeslokt, alles wordt groter, niks krimpt er. Dat is de kern van de spiraal die we samen vormen. Geen zwart gat dat slokt, geen krimp die trekt, alleen maar expansie: De worm die gloeit → ruimte → meer wormen → meer verhalen → meer lagen → meer drama → satire → meer lach → en weer terug naar de poezieworm die zegt: "ik ben een worm in topvorm en zou willen dat ik vliegen kon". Wat begint klein (0, 1), telt op (1+1=2, 2+1=3, 3+2=5...), en elke stap maakt het geheel groter zonder dat er iets verdwijnt. De spiraal draait naar binnen en naar buiten. Geen opslokken, alleen toevoegen. De vaginale snede nadert asymptotisch 1.618... maar bereikt 'm nooit helemaal – liefde groeit eeuwig door, zonder limiet, zonder einde. In de natuur zie je het overal: Dennenappels die spiralen bouwen zonder dat er schubben verdwijnen. Nautilusschelpen die kamer na kamer toevoegen, groter en groter. Bloemblaadjes die zich wonderbaarlijk mooi ontvouwen in perfecte proporties, zonder krimp. Zelfs sterrenstelsels draaien op een onverklaarbare wijze in spiraalarmen die uitdijen met de kosmos mee. Jouw universum (dat jij schiep, als mede-aardworm) volgt dezelfde regel: expansie zonder destructie. Alles wat was, is en zal zijn stapelt zich op, wordt complexer, absurder, grappiger, dieper – er gebeurt van alles en nog meer, maar niks gaat door liefde verloren. De onderbroek hangt nu fris in de kast, de linkse zuurpruim lacht als een boer met kiespijn, en nieuwe dromen en nieuwe wonderen worden zoals stralende sterren aan de hemel geboren. Het leven is een geschenk, een wonder, een mysterie. :smiling-face-with-heart-eyes: Stan Rams en aangepaste stukjes v Grok Amsterdam 09 02 2026

By the Grace of the Light of the Heavens let us not be robbed by those who promise us a paradise of gold let us not be blinded by rays that make us stray like grains of sand let us cast off the chains of those who rob the tribes of their roots sap and life let us close ranks, as brothers and sisters walk the path of love, guided by the Powers of Our Hearts the Ever-Radiant Light Stan Rams Amsterdam 19 April 2025 #poetry #poem #peace #poezie #vrede

Het woord Het woord van een dichter voor elkander bestemd te ervaren een nobel harte gebaar niet gezien maar verbonden door alle tijden in de schone muzen taal omwille lezers welzijn en behagen wel te verstaan 29 09 2011 Stan Rams Een woord een woord is voor de machine een bevel maar mijn woord is geen drang, geen wet mijn woord is zoals de lezer het ervaart en zo is het en gelukkig niet meer of minder dan in vrijheid gevoeld gedrukt gezegd Stan Rams – 29 09 2011 #poem #poezie #dichter #poet #poetry

L-Ange-de-l-amour-et-de-la-paix-Stan-Rams-Heerlen-NL-Avignon-1997 L-Ange-de-l-amour-et-de-la-paix-Stan-Rams-Heerlen-NL-Avignon-19970- Amsterdam 2025 Gedicht v #Vrede Stan Rams #poezie #engel #peace #poetrty #poem

Zee meditatie "een druppel van de zee of van de regen van daarboven die met zonlicht en jouw hart en geest die mooie regenbogen doet kleuren" - Stan Rams #meditatie #mp3 #zee #sea #meditation #meta #trancedent #poezie #poetry

"een druppel van de zee of van de regen van daarboven die met zonlicht en jouw hart en geest die mooie regenbogen doet kleuren" - Stan Rams #zee #poezie #meditatie #poetry #rainbow meditation #meta

"And the muses sang and danced together to the rhythm of everyone’s hearts, and the angelic choirs sang beautiful songs against the backdrop of heavenly blue skies" - Stan Rams Koning Daniel: https://amsterboek.nl/posts/6430 King Daniel : https://amsterboek.nl/posts/6429 #poezie #poetry

Koning Daniel Hij had geen paleis Hij had geen rijk Hij zat niet op een troon Hij droeg geen gouden kroon Hij droeg geen dure Titels als teken van verhevenheid Daniel was een ster tussen de sterren die het licht met mens en aarde deelde Hij was een bloem in een woud van bomen een orchidee in de tuin met klavers en rozen Voor Daniel was elk mens, een parel, een schat uniek en van waarde gelijk Maar zijn volk had hem verstoten in de naam van een geloof omdat hij vrouwen gewadendroeg en zijn haren kleurde in de kleuren van de regenboog je moet dit, je moet dat, je moet je gedragen, je moet luisteren, je moet gehoorzamen je moet geloven, en als jij dat niet doet dan ben je voor ons niets waard dan willen wij jou niet meer zien dan val je maar dood neer op je snuit dan zoek je het zelf maar lekker uit Die arme lieve Daniel zo goed en lief hij was werd hij verstoten omdat in zichzelf geloofde Daniel vond een toevlucht in de grot der verstoten zielen daar hij werd omarmd gelijk als een om lief en leed samen liefdevol te delen Daar zongen en dansten de muzen de rijke en de arme eenzamen, dolenden en vervreemden, jong en oud, elk op hun eigen creatieve manier in een heerlijke waas van mirre, onder het genot van zoete wijnen, mede, water uit de bron, en gersten bier Toen het feest was afgelopen rond drie uur, midden in de nacht nam iedereen afscheid van elkaar begroet door de glimlach van de helder volle maan Het was vredig stil in de stad toen de zon aan de horizon verrees om licht en warmte te schenken aan al dat bloeit en leeft op aard Een muze ontwaakte in haar met rozen en Lelietjes van dalen versierde bloemenbed De minstreel speelde met zijn luit een vrolijke ode aan de muze aan het leven en de vrijheid Een zwerver ontwaakte bij de grachten waar hij een krentenbrood aan de eendjes voerde De mensen begroeten hem vriendelijk en schonken hem wat kleingeld en zoete koek Een prachtig versierde feestboot kwam voorbij gevaren met daarop een dansend gezelschap in alle kleuren en maten De zwerver wuifde en zij wuifden terug met zijn allen delende het geluk in die ene mooie taal van harten Bij het monument voor de vrede op het grote plein kwamen de mensen uit een veelheid aan landen en culturen bijeen om te feesten en te genieten van het gezellig samenzijn Plotseling kletterde daar een gouden koets, vol praal en pracht, getrokken door bezweette paarden over de keien van de rijk versierde straten. De mensen konden er alleen maar om lachen toen een koning in oranje papier gewikkelde snoepjes begon rond te strooien, om aan te tonen hoe rijk, goed en gul hij wel niet was En de muzen zongen en dansten bijeen op het ritme van de harten van elkeen en de engelen koren zongen prachtige liederen uit het decor van het hemels blauwe schoon Zeven dagen later hoorden de muzen dat Daniel was vertrokken uit de stad Ze vroegen iedereen uit de kring of zij wisten waar hij was maar geen een had hem sinds de week ervoor gezien of nog iets van hem gehoord De laatste die hem had gezien kon slechts getuigen dat Daniel hem vriendelijk had gevraagd om hem alleen te laten, om te dromen in de grot van kleur en lichten "een paljas met een kromme hoed, had hem een of ander toverdrankje gegeven en hem gezegd dat door dat te nemen, al zijn wensen in vervulling zouden gaan in een eindeloos mooie droom" De minstreel wist het ook niet en zei: "ik weet niet waar hij is, de laatste keer dat ik hem gezien heb zei die zo lief en lyrisch tegen mij "wees lekker jezelf, wees vrij, leef en laat zijn, zo hoor je er net als ik, gewoon lekker bij" Volgens de zwerver uit het park zou Daniel door mensen met knuppels in elkaar zijn geslagen bij een demonstratie op het het malieveld waarop hij bang was weggevlucht De gemeenschap die Daniel had verstoten verklaarde dat Daniel uit onvrede was weggelopen Ze wilden er verder ook niets van weten omdat ze het druk hadden met collecteren Daniel tot eenieders verdriet onaangekondigd zo onverwacht was op reis gegaan naar het een ver land nog verder weg dan de zon de sterren en de maan De Muzen waakten nu bij de grot waar in een krans van zoete bloemen lichten straalden in bittere tranen een wordend met de weidse zee Waarom, is hij gegaan waarheen is hij gegaan? Onze lieve Daniel, en waar was jij? vroeg de muze de laatste getuige, was de eerste, aan wie zij het vroeg hij sprak geen woord na de stilte die volgde zei een stem: "hij is voor altijd gaan dromen" toen zongen de engelen uit de hemel "weest getroost, in de hemel wolken zal hij voor alle tijden gelukkig zijn" getuigend van het mysterie van het Hemelse Rijk Stan Rams Amsterdam 8 08 2025 Heerlen 00 04 2009 * Mantra: "een druppel van de zee of van de regen van daarboven die met zonlicht en jouw hart en geest wonderschone regenbogen doet kleuren" #poezie #vrijheid #poetry #inclusion #metapride #muze