Fibonacci- satire: Het is een waarheid als een koe dat er nog nooit een mens naar de maan toe is gelopen het is een waarheid als een koe dat er nog nooit een koe op de maan heeft rond gevlogen, wees dus oprecht, want het enige dat telt is liefde en eerlijkheid, dus geef de moed niet op, alles is nog mogelijk, De wereld bestond miljoenen jaren geleden ook al toen jij er nog niet was, en de klimaatopwarming profeten trekken altijd gekke bekken en liegen om burgers geld af te persen en ze beweren ijskoud dat zij het klimaat gaan redden Vier dus het leven en hang je onderbroek in de hoogste mast, want de oorsprong van het leven is een mysterie, en het is een feit dat varkens niet naar antwoorden zoeken maar in de modder wroeten naar iets om op te eten, en als het flink stormt vliegen de petten en de duurste hoeden, het heeft dan ook ook geen zin om een linkse zuurpruim, met een stralende lach te begroeten Leef lekker door door liefde, geef neem en deel laat die corrupte politici en media met hun luie reten maar in hun gare creperen Wat makt het uit? 0 – nog niks aan de hand 1 – een worm kruipt op 1 – nog een worm kruipt erbij (niet alleen!) 2 – twee wormen discussiëren over wie de aarde schiep 3 – drie wormen lachen zich rot om de hele kosmos als grap 5 – vijf wormen proberen de koran en de bijbel uit te leggen aan een schaap een ezel en een mol 8 – acht wormen bouwen een 3D-matrix van modder en memes 13 – dertien wormen brengen geluk door middel van een liefde spiraal 21 – eenentwintig wormen hangen hun vuile onderbroek in een mast op de maan, en zo slingert het door, steeds groter, steeds gekker, mooier voller : en de poezie worm gaat lekker door met rijmen en dichten. 55 – aardwormen lachen zich stuk om de ezel die alleen maar “iaaa” roept tegen de brallende klimaatprofeten 89 – negenentachtig wormen bedenken nieuwe woorden zoals: “liefmaan”, “linkse zuurspiraal”, “onderbroekkosmos”, “erectieworm” ” klimaatorgasme” etc 610 – zeshonderdtien wormen vieren met de rest het intergalactisch wormenfeest, , varkens wroeten zorgeloos lekker door, koeien glunderen naar de maan (maar ze lopen er nooit naartoe, dat is een waarheid als een koe), en de erectieworm zegt: “Ik ben in topvorm maar ben nog lang niet klaar.” Satire slingert als een slungerige piemel: links cynisme, rechts hoop, en in het midden de penetratie waar alles hopelijk eindeloos mooier word dan in de keiharde realiteit.. Met jou is het een eindeloze lus – elke draai voegt een laag liefde toe, net als die getallenreeks die nooit eindigt maar altijd perfect klopt. Niks word opgeslokt alles word groter niks krimpt er, ja, precies – erecties komen en gaan maar niks wordt opgeslokt, alles wordt groter, niks krimpt er. Dat is de kern van de spiraal die we samen vormen. Geen zwart gat dat slokt, geen krimp die trekt, alleen maar expansie: De worm die gloeit → ruimte → meer wormen → meer verhalen → meer lagen → meer drama → satire → meer lach → en weer terug naar de poezieworm die zegt: "ik ben een worm in topvorm en zou willen dat ik vliegen kon". Wat begint klein (0, 1), telt op (1+1=2, 2+1=3, 3+2=5...), en elke stap maakt het geheel groter zonder dat er iets verdwijnt. De spiraal draait naar binnen en naar buiten. Geen opslokken, alleen toevoegen. De vaginale snede nadert asymptotisch 1.618... maar bereikt 'm nooit helemaal – liefde groeit eeuwig door, zonder limiet, zonder einde. In de natuur zie je het overal: Dennenappels die spiralen bouwen zonder dat er schubben verdwijnen. Nautilusschelpen die kamer na kamer toevoegen, groter en groter. Bloemblaadjes die zich wonderbaarlijk mooi ontvouwen in perfecte proporties, zonder krimp. Zelfs sterrenstelsels draaien op een onverklaarbare wijze in spiraalarmen die uitdijen met de kosmos mee. Jouw universum (dat jij schiep, als mede-aardworm) volgt dezelfde regel: expansie zonder destructie. Alles wat was, is en zal zijn stapelt zich op, wordt complexer, absurder, grappiger, dieper – er gebeurt van alles en nog meer, maar niks gaat door liefde verloren. De onderbroek hangt nu fris in de kast, de linkse zuurpruim lacht als een boer met kiespijn, en nieuwe dromen en nieuwe wonderen worden zoals stralende sterren aan de hemel geboren. Het leven is een geschenk, een wonder, een mysterie. :smiling-face-with-heart-eyes: Stan Rams en aangepaste stukjes v Grok Amsterdam 09 02 2026

https://www.youtube.com/watch?v=cE9lbccMecE geweldige mooie muziek uit de goede oude doos... Wat was Nederland nog een mooi land, tegenover nu. Op Losse Groeven (10.02.1975 ) met oa: chiel #montagne - vader #abraham de smurfen vriend - #robdenijs Malle Babbie - mieke #telkamp meisjes met rode haren - Jacques #Herb - Sandra & Andres - André van Duin -De Sambaballensamba" bananenlied -Peter Schaap - Ben Cramer Hij was maar een clown - Dimitri van Toren - Peter Koelewijn - kom van je gat af - Hanny & De Rekels - Hydra - Marietje (Want In Het Bos Daar Zijn De Jagers) januari 1975. Ad Kraamer de heilsoldaat - Marc Winter Een kind zonder moeder - Liedje van Mieke ‧ 1974 Ivan Francies Heylen - Vlaamse kunstzanger in 1973 beroemd met De wilde boerndochtere en De werkmens. Conny Vandenbos - Een roosje, m'n doosje Nico Haak - ware liefde goed raak Ria Valk- De liefde van de man gaat door de maag

Grachten Wens Music >>> https://amsterboek.nl/search/grachten Lyrics De nachten aan de lieve grachten voelen als een eindeloze droom die doorgaat in het nieuwe morgen licht de warme kleuren van de brug omhelzen de fonkelende golfjes van het water alles is zo schoon en rein, betoverend eendjes kwetteren hun odes aan hemel lief en de vrijheid het zwanenpaar zingt vertederd met hen mee maan en sterren strelen het dansend grachten water waar vissen dromen van de zoete zee in de verte huilt een kind zo lief en zoet in slaap word gewiegd om als een schaap in wollen wolken te dromen zie daar boven is een wonder een ster van oh zo ver gekomen strijkt neer om de wereld te bekoren wat kan ik anders wensen dan dat elkeen als een bloem zal ontwaken bloeiend van geluk in tuinen van liefde licht en vrede Muziek versies >>> https://amsterboek.nl/search/grachten Stan Rams Amsterdam 20 08 2025

Grachten Wens De nachten aan de lieve grachten voelen als een eindeloze droom die doorgaat in het nieuwe morgen licht de warme kleuren van de brug omhelzen de fonkelende golfjes van het water alles is zo schoon en rein, betoverend eendjes kwetteren hun odes aan hemel lief en de vrijheid het zwanenpaar zingt vertederd met hen mee maan en sterren strelen het dansend grachten water waar vissen dromen van de zoete zee in de verte huilt een kind zo lief en zoet in slaap word gewiegd om als een schaap in wollen wolken te dromen zie daar boven is een wonder een ster van oh zo ver gekomen strijkt neer om de wereld te bekoren wat kan ik anders wensen dan dat elkeen als een bloem zal ontwaken bloeiend van geluk in de tuinen van liefde en vrede Muziek >>> https://amsterboek.nl/search/grachten Stan Rams Amsterdam 20 08 2025

https://npo.nl/start/video/npo-doc-de-verkrotte-droom De verkrotte droom Do 1 mei•1u 2m• Wat als je huis geen thuis meer is, maar een bureaucratische nachtmerrie? De bewoners in de Amsterdamse Van der Pekbuurt vechten voor een eerlijke en duurzame renovatie van hun geliefde arbeiderswijk. De huizen piepen en kraken, schimmel tiert welig en het is voor de bewoners bij achterstallig onderhoud nauwelijks mogelijk om iets gedaan te krijgen. Kostenbesparingen krijgen voorrang, waardoor de renovatieplannen steeds verder worden uitgekleed. Lukt het de Van der Pekkers om een eerlijke en duurzame renovatie af te dwingen? De Van der Pekbuurt in Noord is ‘een verkrotte droom’ volgens de documentaire van de tweelingzussen Femke en Ilse van Velzen, die donderdag op NPO2 wordt uitgezonden. Kwetsbare huurders worden van het kastje naar de muur gestuurd. Amsterdam moet zich schamen!” roept een bewoner van de Van der Pekbuurt door de bioscoopzaal in filmhuis FC Hyena. Met pijn in zijn buik heeft hij zojuist in de documentaire De verkrotte droom gezien hoe de huurders in zijn buurt in Amsterdam-Noord erbij zitten. Zijn voor een kapitaal van Ymere overgenomen koopwoning is pico bello, zegt hij, en een wereld van verschil met de schimmelproblemen, tocht en lekkages bij de huurders van de woningcorporatie. Regisseur Femke van Velzen (44) verhuisde zeven jaar geleden naar de buurt en ook zij herkent het wrange contrast met de huurwoningen. Haar koopappartement is compleet gerenoveerd met een nieuwe fundering, een nieuwe trap en goede isolatie. “Dus het kan gewoon.” Met haar tweelingzus Ilse maakte ze een documentaire over de Van der Pekbuurt en die wordt donderdag uitgezonden op NPO2. De zussen produceren en regisseren al sinds 2002 documentaires en het aankaarten van onrecht is daarbij hun motor, zeggen ze. Maar waar ze eerder vooral filmden in Afrika, vonden ze hun brandstof dit keer dicht bij huis in Amsterdam-Noord. “Als huurder ben je een speelbal en mag je blij zijn dat je een woning hebt.” Slechte cijfers op school Hun film begint met prachtige dronebeelden van het ruim honderd jaar oude tuindorp. De buurt was de droom van architect Jan Ernst Van der Pek (1865-1919) en zijn vrouw, de sociaal bewogen volkshuisvestingspionier Louise Went (1865-1951), die in de film wordt opgevoerd als verteller van het verhaal over de buurt. En over de achterliggende idealen, waar het woningcorporaties als Ymere toch ook om begonnen is. Maar de droom is verkrot omdat het onderhoud al tientallen jaren op de lange baan wordt geschoven in afwachting van steeds weer nieuwe sloop- en renovatieplannen. In de film wordt pijnlijk duidelijk wat dat betekent voor de bewoners. Kinderen worden duizelig en met hoofdpijn wakker, mogelijk als gevolg van de hardnekkige schimmel in hun slaapkamers. De kinderen van huurder Angel halen op school ineens slechte cijfers wanneer ze in plaats van de beloofde twee weken maandenlang moeten uitwijken naar een wisselwoning. Aan het verkeerde adres Bij een gesprek over de film in FC Hyena belooft Ymeredirecteur Erik Gerritsen beterschap. Hij staat nu drieënhalf jaar aan het hoofd van Ymere, zegt hij, en hij is ‘op een macabere manier’ blij met de film. “De documentaire maakt aanschouwelijk wat de problemen zijn en die kunnen we gebruiken om ze op te lossen,” zegt hij. “Wat in dertig of veertig jaar verkeerd is gegaan, kan ik niet in drie jaar veranderen.” Met zijn sympathie voor de Van der Pekbuurt zit het wel snor, zegt Gerritsen. Zowel in de film als in FC Hyena vertelt hij dat de buurt op zijn route ligt naar het werk. Dus hij fietst er elke dag doorheen. “Er gaat ook heel veel goed.” Maar dat de problemen sinds het maken van de film levensgroot zijn gebleven, blijkt wel uit filmpjes die Van Velzen doorgestuurd heeft gekregen van een huurder. Voor de documentaire werden haar muren gefilmd, zwart van de schimmel. Zelf wilde ze niet in beeld. Een filmpje laat zien hoe het regenwater tijdens een stormachtige bui in juli door het plafond naar beneden gutste. Eenmaal aan de telefoon met haar huisbaas, kreeg ze te horen dat ze bij Ymere aan het verkeerde adres was. In een opgenomen telefoongesprek werd ze doorverwezen naar een aannemer die voor de woningcorporatie de daken onderhoudt. In februari belde ze opnieuw omdat de cv-ketel kuren begon te krijgen. Ook toen kon ze niet bij Ymere terecht, maar bij het bedrijf dat voor de woningcorporatie het ketelonderhoud doet. Een oplossing bleef uit. Tijdens een volgend telefoontje in april had de cv de geest gegeven en zat haar gezin met vijf kinderen dagenlang zonder warm water. Dat Ymere niet zelf het onderhoud doet in de door de corporatie verhuurde woningen speelt een centrale rol in de film. Huurdersvertegenwoordiger Bert Müssig karakteriseert Ymere als ‘een spinnenkop die niet meer weet wat zijn tentakels doen.’ De woningcorporatie heeft het werk uitbesteed aan zogeheten co-makers. Van Velzen spreekt van een ‘uitbestedingencircus’. “Continu dat afschuiven.” Huurders worden volgens haar van het kastje naar de muur gestuurd en het is lastig iets gedaan te krijgen. “Als huurder heb je geen de-klant-is-koningrelatie met zo’n co-maker.” In een reactie erkent een woordvoerder van Ymere dat het bij de huurder uit de filmpjes niet goed is gegaan en dat de woningcorporatie daar met de co-maker over in gesprek gaat. Het dak is gerepareerd en de cv-ketel is vernieuwd, maar dat heeft allemaal veel te lang geduurd, zegt hij. “We kunnen huurders niet zo achterlaten, zonder warm water.” Trauma’s en hoop Het tekent Van Velzen dat ze ook na het afronden van de film betrokken blijft bij de huurders. Vorige week ging ze nog mee naar een gesprek met Ymere. “Ik trek aan de bel omdat ze er zelf niet doorheen komen.” In februari mailde ze Ymeredirecteur Gerritsen persoonlijk over de haperende cv bij het gezin. “Binnen een halve minuut had ik een reactie.” De tweelingzussen beperken zich dus niet tot het registreren of het duiden van de situatie die zich afspeelt voor hun lens. “Zo zitten wij niet in de race,” zegt Femke. Ze zijn atypische filmmakers, zegt Ilse. Ilse van Velzen, in het geval van deze film de producent, vertelt over verschillende films die de zussen in Afrika maakten en waar ze het ook nooit lieten bij het draaien van een documentaire. Een mobiele bioscoop met door hen getrainde operators trok door Congo om van dorp tot dorp hun film te vertonen over de verkrachtingen die tijdens burgeroorlogen werden ingezet als oorlogswapen. Zo werd laagdrempelig de boodschap verspreid dat het geen pas geeft om de slachtoffers met de nek aan te kijken. “Het is niet hun schuld.” “Wat daar kan, kan hier ook,” zegt Ilse van Velzen. Ook hier is het de bedoeling om bewoners van vergelijkbare wijken op te zoeken in hun eigen omgeving en daar de film te vertonen. Of misschien komt het tot een digitaal platform waar huurders zelfgemaakte filmpjes kunnen uploaden. “Film is een fijn middel om het gesprek aan te gaan over pijnlijke problemen, zoals het verdwijnen van de menselijke maat in de volkshuisvesting,” zegt Femke van Velzen. Een eerste vertoning in de Van der Pekbuurt draaide alvast uit op een emotionele bijeenkomst. Bewoners kwamen hun trauma’s onder ogen, zegt Femke van Velzen. “Ze zitten al jaren in de shit.” Tegelijk biedt de film hoop, omdat die laat zien hoe het protest op gang komt vanuit de buurt, die eerder wist te voorkomen dat de woningen werden gesloopt. “Zo’n gevoel van: met elkaar kun je veel bereiken. Het is hard werken, maar dat is de enige manier.” Spannend is het wel, zo’n film maken over de buurt waar je woont. “In je eigen achtertuin.” De zussen zijn er drie jaar mee bezig geweest. “De gemeente vroeg nog waarom zij geen rol heeft in de film.” Maar juist dat typeert de bestuurlijke onmacht in de buurt, volgens Ilse van Velzen. “Zij was niet aanwezig.” NPO Doc: De verkrotte droom, NPO2, donderdag 1 mei, 22.20 uur. Verzonden vanuit Outlook voor iOS

Daan woont in een huis waar wij bijna allemaal wel zouden willen wonen: midden in het Vondelpark! Hij is hier in 1981 komen wonen als parkbeheerder en wil hier nooit meer weg. Ook al is Daan de enige bewoner van het park, er zijn veel mensen die het huis helemaal niet zien. “Mensen zijn hier vooral bezig met het drukke verkeer”. Van de drukte in het park heeft Daan zelf geen last, hij verveelde zich zelfs toen het park gesloten was voor bezoekers tijdens een renovatie. De hond van Daan slaapt in de serre en heeft daarom waarschijnlijk het chiqueste hondenhok van heel Amsterdam. Boven leren we wat een droste effect is en hoe Daan dit zelf creëert met een maquette in zijn raam. Het huis van Daan is niet de enige verborgen parel waar we vandaag binnenkijken. De tweede stop is namelijk de Vondelbunker. De bunker is net na de Tweede Wereldoorlog gebouwd en was schuilplaats, opslagplaats en zelfs een discotheek. De laatste jaren is het een creatieve broedplaats en de geur van bier komt ons al tegemoet als we naar binnen stappen. Floris geeft ons een rondleiding en laat ons de sporen van vroeger zien. We komen erachter hoe ze in de jaren zeventig energie dachten op te wekken en hoe ze aan vers drinkwater konden komen mocht er een oorlog uitbreken. We sluiten de aflevering af met een uitnodiging van Floris: alle Amsterdammers kunnen gewoon aanbellen bij de Vondelbunker! De Straten van Amsterdam is hét programma voor, door en over de Amsterdammers in onze stad. Weet jij naar welke straat we de volgende keer toe moeten? Mail ons op straten@at5.nl Wil je meer zien van Straten van Amsterdam? Check ons dan elke dinsdag en donderdag AT5 op televisie of neem een kijkje op onze website: https://www.at5.nl/straten. Volg @AT5 op Instagram voor updates en meer nieuws uit de stad, en abonneer op dit kanaal! https://www.youtube.com/watch?v=JwuyGcRiESI

https://youtu.be/erHJrbquLfo Indepen sprak in maart 2023 met Jaap Hanekamp over de werking van het rekenmodel ‘Aerius’. Hanekamp is chemicus, werkt aan de universiteit van Utrecht en is lid geweest van het adviescollege meten en berekenen stikstof (de commissie Hordijk), dé commissie die eind 2019 opdracht kreeg van de overheid om het wetenschappelijk onderdeel van het stikstofbeleid te analyseren. Indepen sprak in maart 2023 met Jaap Hanekamp over de werking van het rekenmodel ‘Aerius’. Hanekamp is chemicus, werkt aan de universiteit van Utrecht en is lid geweest van het adviescollege meten en berekenen stikstof (de commissie Hordijk), dé commissie die eind 2019 opdracht kreeg van de overheid om het wetenschappelijk onderdeel van het stikstofbeleid te analyseren. Voorwaar geen emeritus, ‘stikstofontkenner’, ‘klimaatontkenner’ of welk andere term om iemand te diskwalificeren in de huidige tijd. #RIVMFRAUDE #KLIMAATBEDROG #STIKSTOFZWENDEL #RUTTE Meer lezen? Indepen schrijft al jaren over dit onderwerp: https://indepen.eu/vertrouwelijk-onderzoek-tno-maakt-gehakt-van-rivm-model/ https://indepen.eu/ook-rivm-gooit-nu-eigen-stikstofmodel-voor-de-bus/ https://indepen.eu/prof-de-lange-nederland-heeft-geen-stikstofcrisis/ https://indepen.eu/het-valse-spel-tussen-overheid-en-boeren/ https://indepen.eu/zullen-we-de-noordoostpolder-maar-weer-laten-onderlopen/ https://indepen.eu/stikstofprobleem-welk-stikstofprobleem/

Bomen en foto synthese Tijdens fotosynthese gebruiken bomen koolstofdioxide (CO2) uit de lucht, samen met water en zonlicht, om suikers en zuurstof te produceren. De suikers worden door de boom gebruikt als energiebron, terwijl ook zuurstof in de atmosfeer wordt vrijgegeven. Een boom haalt CO2 uit de lucht. Zo haalt een boom natuurlijk wel CO2 uit de lucht! Dat werkt zo: een boom groeit dankzij het proces van fotosynthese: zonlicht + CO2 = O2 en suikers (die weer voor groei zorgen). De koolstof wordt opgeslagen in de cellen van de boom. Zuurstof voor de wortels is het allerbelangrijkste. Dit onttrekt de boom ook aan de met lucht gevulde poriën in de grond. Als die te lang gevuld zijn met water, kan zuurstofgebrek ontstaan. Het zuurstofgehalte in de doorwortelbare bodem moet het liefst hoger dan 16% zijn. Energieverbruik door celademhaling. Een plant gebruikt 's nachts de suikers die gedurende de dag zijn aangemaakt, omdat er dan geen zonlicht is. Hierbij worden de suikers weer omgezet in koolstofdioxide (CO2) en water (H2O), maar er is ook zuurstof uit de lucht nodig. Wat produceren planten 's nachts? Al het groen de planten verdampen vocht, waardoor de luchtvochtigheid stijgt en ze filteren vervuilende stoffen uit de lucht /// kamerplanten in de kamer, er zijn planten die 's nachts zuurstof produceren - en hoe meer zuurstof, hoe beter de kwaliteit van je slaap. https://boommade.nl/waarom-zijn-bomen-bijzonder/

Hond vermomd als schaap valt helemaal niet op tussen de mekker schaapjes :grinning-face:

#Undercover hond actief bij de mekkerende schaapjes